Mijn verhaal

“Elk gezicht vertelt een ander verhaal, vooral de ogen. Dat is wat mij trekt aan portretten: verhalen vertellen.”

Zodra ik een potlood kon vasthouden, begon ik met tekenen. Ik heb altijd de noodzaak gevoeld om mij via kunst te uiten en iets moois te maken. Ik heb geen kunstzinnige opleiding gevolgd, maar alles ontdekt door te experimenteren, kunst te bekijken en kunstboeken uit de bibliotheek te lenen.
Mijn stijl ging alle kanten op, maar uiteindelijk heb ik er voor gekozen om weer terug naar de basis te gaan: potlood. Dit is eigenlijk altijd mijn grote liefde geweest.

Mijn portretten draaien altijd om eenvoud, schoonheid, emoties en puurheid. Elk gezicht vertelt een verhaal, soms ook heel persoonlijk. Deze vertel ik zonder woorden te gebruiken. Vervolgens laat ik het aan de kijker over wat hij/zij hier in ziet.
Een groot onderdeel van mijn portretten is de rust en de eenvoud van het witte papier. Dit laat ik graag duidelijk naar voren komen en maak minimalistische, maar gedetailleerde illustraties.
De materialen die ik gebruik zijn potlood, pen en waterverf op wit papier (200g/m2).

Mijn passie voor fotografie is in 2013 ontstaan na het maken van lange wandelingen door mijn stad en het zoeken naar unieke beelden. In mijn foto’s ben ik een beeld van mijn stad gaan geven, gezien vanuit mijn perspectief. Niet de bekende foto’s van grachten, monumentale panden en kerken, maar de beelden achter de ramen, een verlaten paar schoenen of een roestige spijker in een vensterbank.

Na een aantal fotografiecursussen ben ik mij verder gaan ontwikkelen in narratieve fotografie, portretfotografie en fine art.